سوز زمستان

دانم که تو دانی چه زجری می کشد آن کس که انسان است...

به من چیزی بگو از...

  به من چیزی بگو شاید هنوزم فرصتی باشه

  هنوزم بین ما شاید یه حس تازه پیداشه

  یه راهی رو به من وا کن تو این بی راهه بن بست

  یه کاری کن برای ما اگه مایی هنوزم هست

 

  به من چیزی بگو از عشق

  از این حالی که من دارم

  من از احساس شک کردن به احساس تو بی زارم

 

 تو هم شاید شبیه من تو این برزخ گرفتاری

 تو هم شاید نمی دونی چه احساسی به من داری

  گریزی جز شکستن نیست

  منم مثل تو می دونم

  نگو باید برید از عشق

                   نه می تونی ....نه می تونم...


سر در گم...

مرا بگیر...مرا رها نکن...اجازه نده که از دنیای حقیقت ها به سمت سیاهی ها کشیده شوم سیاهی های غفلت...غفلت از زندگی غفلت از حقایق چه تلخ چه شیرین ...غفلتی که می دونم آخرش کار دستم میده ..واقعا چرا ؟؟نمی فهمم چرا همه در حال فرارند؟؟؟فرار از چی؟از کی؟از خودشون...خود سیاهشون...از بدی هاشون...از حق هایی که به گردن دارن و خودشون و زدن به نفهمی!من چرا؟؟؟چرا بدون اونکه بخوام و بهش فکر کنم دارم می شم یه فراری ...یه  بازنده...آه خدا............                         

فرار از خودی که خودت ساختیش با میل و اراده خودت...نه داری خودتو خر می کنی تا کی می خوای خر باشی و هیچی حالیت نباشه؟؟؟بزن لهش کن داغونش کن با فکر کردن به خودت خود مضخرفت به گذشته فکر کن ...چرا که نه؟؟؟به خود مضخرفت که همه با به به و چه چه کردنش سوارش شدن ..

بابا لعنتی خودت باش ...گور بابای مردم...خسته شدم یس که تعریف شنیدم همه می خوان خرشون رد شه کی به فکر دستای تو هست؟؟؟بابا خرتون هنوز رد نشده؟؟؟همش از یه چیز کثیف منشا میگیره به نام "منفعت"......نمی خوام دیگه نمی خوام از همه چی خسته شدم ...از مهربونی..دوست داشتن..عشق....نه خدا اشتباه کردی بشر لایق این همه قشنگی نیست..یعنی جنبه نداره از اولشم نداشت...نداشت.....همه خوابیدن ...منم کم کم داره خوابم می گبره......خواب خواب و بازم خواب ....همش یه رویاست..یه رویا...

 

تا بعد...


عشق یا دوست داشتن؟؟

سلام سلام سلام و بازم سلام !

اومدم دوباره اومدم ...چون دوست داشتم بیامو دوباره بنویسم از روز و شب از این زندگی که خیلی حرفا واسه گفتن داره ...از این ساعتا که به آدم اجازه هیج کاری رو نمیدن و خیلی زودتر از اونی که فکرشو کنی دیر میشه واسه هر کاری و هر چیزی ...حتی عاشق شدن نه نه دوست داشتن ...

دیروز دوستت داشتم و امروز هم همچنان دوستت دارم و فردا هم تو را دوست خواهم داشت ...

....برای همیشه......

اما ...اما نمی دانم از تو.... از دوست داشتنت از اینکه آیا گذر زمان به تو هم اجازه دوست داشتن مرا میدهد؟

افسوس که نمی دانم ...

دوستت دارم یه وسعت نگاهت به شیریتی لبخندت به اندازه دل عاشق خدا........................

                                      

                   

                

                                          معشوق من کسی است که

                  

                   از کوچه پس کوچه های دیار غربت می گذرد . به من ...

 

                                        و تنها و تنها به من....

                                    

                                         سلام می کند....

                              سلام می کند....                

                                         

 

                                                                                                                   تا بعد...


من و تو ...

و آنگاه خود را کلمه ای میابی که معنایت منم

و مرا صدفی که مرواریدم تویی

و خود را اندامی که

                          روحت منم

و مرا سینه ای که

                           دلم تویی

و خود را معبدی که

                           راهبش منم

و مرا قلبی که

                          عشقش تویی

و خود را شبی که

                          مهتابش منم

و مرا قندی که

                          شیرینیش تویی

و خود را طفلی که

                          پدرش منم

و مرا شمعی که

                          پروانه اش تویی

و خود را انتظاری که

                          موعودش منم...

                                                                                                           "دکترعلی شریعتی"

 


دلم گرفته است

دلم گرفته است


به ایوان می‌روم و انگشتانم را

بر پوست كشیده‌ی شب می‌كشم

چراغ‌های رابطه تاریكند

چراغ‌های رابطه تاریكند


كسی مرا به آفتاب

معرفی نخواهد كرد

كسی مرا به میهمانی گنجشك‌ها نخواهد برد

پرواز را بخاطر بسپار

پرنده مردنی‌ست..

 

 

 

 

 

 


هاله ی غشق...

در فکرت بودم به یادت ...

در افق بلند آن آسمان خدایی به دنبالت بودم ...

که ناگهان هاله ای عمیق مرا از دور متوجه خود کرد .

سرم را برگرداندم  ناگهان با تمام وجود دیدم که نوری عظیم امد . یه یک باره با آن هاله آمیخته

شد ..یکی شد ...

آری من تو را دیدم نگاه عمیقت را که مرا همچنان به سوی خود میکشید و از خود بی خودم می کرد...آزی من

تو را دیدم و به یکباره تمام وجودم در اعماق وجودت قرق شد.


لبخند تو...

سلامی گرم خدمت تمام دوستان گل.

بعد از مدت ها سلام .

اومدم دوباره با کلی حرف اما این دفعه دیگه نمی خوام از بدیا بگم از بی وفاییا چون که به این نتیچه رسیدم که این روزا کسی به این حرفا گوش نمیده .همه خودشونو زدن به کوچه علی چپ که آقا ما از همه چی بی خبریم با این که خودشون از همه بهتر می دونن که چه چیزی سرشون اومده اما ...

منم دیگه نمی خوام از بدیا بگم می خوام از خوبیا بگم از دنیایی که اگه بخوای میتونی بهشتش کنی..فقط با یک تبسم ....

بخند ..لبخند بزن که لبخندت از هر چیزی زیبا تر است...

تا بعد...


                                                                  چقدر            

                                            زود

                                          موسم

                              مرگ 

                                                                            

                                                   شقایق ها می شود...      

 


نوروز باسنانی مبارک

یادم باشد که زیبایی های کوچک را دوست بدارم حتی اگر در میان زشتی های بزرگ باشند
یادم باشد که دیگران را دوست بدارم آن گونه که هستند ، نه آن گونه که می خواهم باشند
یادم باشد که هرگز خود را از دریچه نگاه دیگران ننگرم
که من اگر خود با خویشتن آشتی نکنم هیچ شخصی نمی تواند مرا با خود آشتی دهد
یادم باشد که خودم با خودم مهربان باشم
چرا که شخصی که با خود مهربان نیست نمی تواند با دیگران مهربان باشد

.
عمری با حسرت و انده زیستن نه برای خود فایده ای دارد و نه برای دیگران
باید اوج گرفت تا بتوانیم آن چه را که آموخته ایم با دیگران نیز قسمت کنیم
.
لحظات از آن توست؛ آبی، سبز، سرخ، سیاه، سفید،... رنگهایی را که بایسته است بر آنها بزن
روزهایت رنگارنگ.
.
نوروز پاسداشت عشقهای کوچکی است که زنده مانده اند و روز تعظیم در برابر عشق های بزرگی که عظمت را کوچک می دانند.پس به تو در نوروز سلام می کنم که بزرگترین عشق این کوچکی.

      

              سال نومبارک

پیام نوروز این است.دوست داشته باشید و زندگی کنید.زمان همیشه از ا                               آن شما نیست.


پرسش؟؟؟

پرسیدم:چطور میتوان بهتر زندگی کرد؟

جواب داد:گذشته ات را بدون هیچ تاسفی بپذیر...با اعتماد زمان حالت را بگذران و بدون ترس برای آینده آماده شو........ایمان را نگهدار و ترس را به گوشه ای انداز.

                     شک هایت را باور کن و هیچگاه به باورهایت شک نکن.

زندگی شگفت انگیز است فقط اگر بدانید که چطور زندگی کنید....

       مهم این نیست که قشنگ باشی....قشنگ اینست که مهم باشی!!!!

                                             حتی برای یک نفر....

    مهم نیست شیر باشی یا آهو !مهم اینست با تمام توان شروع به دویدن کنی...

کوچک باش و عاشق...که عشق می داند آیین بزرگ کردنت را .....بگذارعشق خاصیت تو باشد نه رابطه خاص تو با کسی!!!!!

        چه زجری میکشد آن کس که انسان است

 


خداحافظ

 سلام دوستان عزیز زمستونی اومدم بگم که این وب با دلایلی فعلا قادر به آپدیت شدن نیست تا اطلاع ثانوی!!!!!شرمنده روی ماهه همتون!!

انشاالله برمی گردم با کلی مطالب و متن های زیبا...

خدایا به امید تو نه به امید خلق روزگار .....

طاعات و عباداتتونم ایشالا قبول اون بالایی باشه!!!

به قوله خاله یا علی....

خداحافظ همین حالا               همین حالا که من تنهام

خداحافظ به شرطی که           بفهمی تر شده چشمام....


چگونه جبران کنم فرصت از دست رفته را ..روز های گذشته را ..ثانیه های رفته را و در آخر قلب های شکسته را؟؟؟؟

دلم شکسته است دیگر طاقت ماندن برایم دشوار است .یاریم کن که تا شاید ادامه دهم خط سیاه زندگی را .راستی ما آدم ها به دنبال چه می گردیم؟شاید چراغی که روشنایی شب سیاهمان باشد ..؟اما پیدایش نیست تا چه اندازه صبر کافی است ؟این همه جاده را طی می کنیم آخر چرا؟

چون تو نیستی .اما انتظاری هست که بیایی و به پایان برسانی روزگاران را.....

میلاد امام زمان (َعج)بر همه ی عاشقانش مبارک باد.

این شعر و هم به مناسبت این روز تقدیم می کنم به همتون...

ای پرنده ی مهاجر .سفرت سلامت اما           به کجا میری عزیزم ..قفسه تموم دنیا .

روی شاخه های دوری چه خوشی دوره صبوری        وقتی خورشیدی نباشه ...

                              تو همیشه سوت و کوری

می گذره روزای عمرت توی جاده های خلوت        تا بخوای برگردی خونه

                              گم میشی تو باغ غربت ....

واسه ما فرقی نداره هر جا باشی شب نشینی       دل خوشی به اینکه شاید ....

                                       سحر رو یه روز ببینی.

آخرش یه روزی هجرت در خونتو می کوبه                تازه اون لحظه می فهمی همه آسمون غروبه..

آخرش یه روزی هجرت در خونتو می کوبه                                       تازه اون لحظه می فهمی همه آسمون غروبه..

به امید ظهورش...

 

 


جبران خلیل جبران.

من در این جهان غریبم.

من غریب هستم و در غربت تنهایی وحشتناک و سنگدلی وجود دارد که مرا به یاد سرزمین نا

شناخته و افسونگری می اندازد.رویاهایم را مملو از ارواح می کند.

من در میان خانواده و خویشاوندانم غریب هستم .هر گاه یکی از آنان را میبینم از خود می

پرسم :او کیست و چه پیوندی با یکدگر داریم و چرا در کنار هم هستیم؟

من حتی با خود احساس غریبی می کنم .

هر گاه زبانم سخن می گوید گوش هایم تعجب می کنند زیرا صدای من را نا آشنا میبینند.

خویشتن خویش را خندان و گاه گریان و ترسو میبینم.از دست خود متحیر می شوم و روحم روح

خود را زیر سوال می برد و من در انبوهی از مه ناشناخته می مانم و در سکوت مخفی می

شوم .

من با بدنم غریبم.

هر گاه صورتم را در آیینه میبینم آثار نا شناخته ای را مشاهده می کنم و در چشمهایم چیز هایی

را میابم که درونم از آنها بی خبر است.

در خیابان های شهر قدم می زنم .جوانان پشت سر من راه می روند و فریاد می زنند که این مرد

نابیناست .به او عصایی بدهیم .من نیز از آنان می گریزم و با دوشیزگانی روبه رو می شوم که

می گویند:این مرد مانند صخره ها کر است .گوش او را از طنین غزل ها و آواز هایمان پر

کنیم.گروهی میانسال میبینم که گویند:این مرد مانند گور ها لال و خاموش است بیایید تا زبان اورا

درمان کنیم.با ترس آنان را رها می کنم .

من در این جهان غریبم .

من غریب هستم .شرق و غرب را زیر پا گذاشته ام اما زادگاهم را نیافتم و کسی را پیدا نکردم

که مرا بشناسد یا به سخنانم گوش دهد .

من در این جهان غریب هستم

من غریب هستم و هیچکس زبان مرا نمی فهمد. 

در بیابان راه می روم و جویبار هایی را در سراب میبینم که از اعماق دره ها به سوی قله ها

سرازیر می شوند!! و درخت های عریانی میبینم که در یک چشم بر هم زدن شکوفه و میوه

میدهند و برگ هایشان زرد می شوند و می ریزند!

پرنده هایی را میبینم آواز می خوانند و در حال پروازند اما ناگهان بالهایشان را می گشایند و بر

زمین فرود می آیند و به صورت زنانی عریان با موهایی پریشان و گردن هایی دراز در می آیند

و مرا با چشمانی خط کشیده با عشق می نگرند و با لبانی صورتی رنگ آمیخته با انگبین لبخند

می زنند و دستهایی مرمری و نازک و معطرشان را به سویم دراز می کنند آنگاه مانند انبوهی از

مه نا پدید می شوند در حالی که صدای خنده ی تمسخر آمیزشان در فضا میپیچد .

من در این جهان غریب هستم .

من غریب هستم و غریب خواهم ماند تا روزی که آرزوها مرا به وطنم باز گردانند....


...ترین کلمه..

سازنده ترین کلمه "گذشت"است...آن را تمرین کن.

پر معنی ترین کلمه"ما"است...آن را به کار ببند.

عمیق ترین کلمه "عشق"است...به آن ارج بده.

بی رحم ترین کلمه "تنفر"است...از بین ببرش.

سرکش ترین کلمه"هوس"است...با آن بازی نکن.

خودخواهانه ترین کلمه"من"است...از آن حذر کن.

نا پایدار ترین کلمه "خشم"است...آن را فرو ببر.

بازدانده ترین کلمه"ترس"است...با آن مقابله کن.

با نشاط ترین کلمه"کار"است...به آن به پرداز.

پوچ ترین کلمه"طمع"است...آن را بکش.

سازنده ترین کلمه"صبر"است...برای داشتنش دعا کن.

روشن ترین کلمه"امید"است...به آن امیدوار باش.

ضعیف ترین کلمه"حسرت"است...آن را نخور.

توانا ترین کلمه"دانش"است...آن را فرا گیر.

محکم ترین کلمه"غرور"است...برای کسی بشکنش که ارزشش را داشته باشه.

سست ترین کلمه"شانس"است به امیدش ننشین.

بی احساس ترین کلمه"بی تفاوتی" است...مراقب آن باش.

دوستانه ترین کلمه"رفاقت" است...از آن سو استفاده نکن.

زیباترین کلمه"راستی"است...برایش ارزش قایل شو.

زشت ترین کلمه"دورویی"است...یک رنگ باش......تورو خدا............................

ویران گر ترین کلمه"تمسخر"است....دوست داری با تو چنین کنند؟

موقر ترین کلمه"احترام" است...ارزشش را بدان.

آرام ترین کلمه"آرامش"است...به آن برس.

عاقلانه ترین کلمه"احتیاط"است...حواست را جمع کن!

دست وپا گیر ترین کلمه"محدودیت" است...اجازه نده مانع پیشرفتت شود.

سخت ترین کلمه"غیر ممکن"است...وجود ندارد...مطمن باش.

مخرب ترین کلمه"شتابزدگی"است...مواظب پل های پشت سرت باش!

تاریک ترین کلمه"نادانی"است...آن را با نور علم روشن کن.

کشنده ترین کلمه"اضطراب"است...آن را نادیده بگیر.

صبور ترین کلمه"انتظار"است...منتظرش باش.

دیوانه ترین کلمه"خیانت"است...این را بدان دیوانه است و هر کاری ازش بر میاد.

بی ارزش ترین کلمه"انتقام" است...بگذار و بگذر...



فریدون مشیری

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم                       شدم آن عاشق دیوانه که بودم...

در نهانخانه جانم گل یاد تو درخشید

باغ صد خاطره خندید       عطر صد خاطره پیچید

یادم آید که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم

پر گشودیم و در آن خلوت دل خواسته گشتیم 

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم

تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت

من همه محو تماشای نگاهت

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ی ماه فرو ریخته در آب

شاخه ها دست بر آورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شب آهنگ

یادم آید تو به من گفتی :زین عشق حذر کن .لحظه ای چند بر این آب نظر کن.

آب آیینه عشق گذران است .تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است

                                 باش فردا که دلت با دگران است!

تا فراموش کنی چندی زین شهر سفر کن.

با تو گفتم:حذر از عشق ندانم .سفر از پیش تو هرگز نتوانم...

روز اول که دل من به تمنای تو پر زد

چون کبوتر لب بام تو نشستم .تو به من سنگ زدی........

                            من نرمیدم ...نگسستم....

باز گفتم که تو صیادی و من آهوی دشتم !

تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم !

حذر از عشق ندانم ...سفر از پیش تو هرگز نتوانم.

اشکی از شاخه فرو ریخت.

مرغ شب ناله ی تلخی زد و بگریخت.

اشک در چشم تو لرزید .ماه بر عشق تو خندید....

یادم آید که دگر از تو جوابی نشنیدم...

پای بر دامن اندوه کشیدم.

                               نگسستم...نرمیدم!

 

رفت در ظلمت غم آن شب و شب های دگر هم

نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم

نکنی دگر از آن کوچه گذر هم  .......................... بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم...

                                                     فریدون مشیری

.......................................................................................................................................

                         نگاه ساکت باران به روی صورتم روزانه می لغزد

                    ولی یاران نمی دانند که من دریایی از دردم

                    به ظاهر گرچه می خندم......ولی اندر سکوتی تلخ

                                             می گریم...


خاک

خاك عاشقی می داند .گریه می کند و رنج می کشد...

و صبر می کند و سر بر آستان مرگ می گذارد.بر شانه هایش گریه می کند..

                       اما نمی میرد...

خاک عاشقی صبور است.بر برگ های پاییز بوسه می زند.تقدیر جهان را عوض می کند.

جوانه ها را بیدار و درخت ها را خواب می کند اما خود هرگز نمی خوابد...

خاک عاشقی صبور است که سال ها و سال ها بر آسمان صبر می کند ووووووووو

                                      من............همانم که از خاک آمده ام!

چون خاک عاشقم و چون خاک روزی صبوری را هم خواهم آموخت.

                                           جبران خلیل جبران


حرفی از دل...

خدابا نمی خوام بگم از پلیدی ها از دو رنگی ها و دورویی ها از دروغ و نفرت از کینه و غفلت اما نمی

توانم نمی دانم چرا اما انگار یک نفر درون من است و دایم به من می گوید:نفرت را با چهار حرف می

نویسند:ن-ف-ر-ت...دروغ را با چهار حرف و همین طور الفبای سیاهی را به من می آموزد...انگار استادی

دارم که مرا وادار به نشستن سر کلاسش کرده است.خدایا کی کلاس تمام می شود و من از سر کلاس

استاد سیاه به بیرون می آیم؟؟؟کی؟؟؟تو می دانی به من بگو نگذار بیشتر از این در جهانت خرد و زیر

پای خلقت له شوم..........

بگو تا حداقل تکلیفم را بدانم .بدانم و بفهمم عاقبت این کره خاکی و انسان های به ظاهر انسانش 

چیست؟؟؟؟؟؟  

dost...

می نویسم دوست.....

نقطه نمی گذارم اگر ماندی تو بگذار......

                                                                                                              


برای دلم تنها و بی صدا..............

سکوت شب من عاشقاته ترین ترنم جاودان بودن است...

شب من عارفانه ترین تجلی حضور با خود بودن است...

فردای بی صدای من خسته ام آرام بیا......از میان دل های شاد من تو را گزیده ام.فقط تو آرام بیا.....

از پشت پلک های آخرین ستاره شب  از پشت دیوار بلند مهتاب   از پشت شیشه ی الماس  چشم ها

                                      تو را به کدامین طرف نظاره کنم؟....

من هنوز را پای نرفته ام در راه تو     من هنوز آواره ی کوی بی انتهای این جاده ام.....چرا؟

یه کدامین گناه بزرگ مرا کوچک می شمارید؟

هنوز در باور شب ماتم زده ام ...بیا و برای اولین و آخرین بار فقط تو بگو....

بگو کدامین گناه جز محبت مرا خوار کرد؟........بگو شاید این اولین باشد برای آخرینت.

دیشب برای اولین بار......نه!برای هزار و یکمبن بار بود که ستاره شدم .گریه کزدم....گریه کردم...

برای دلم تنها و بی صدا..............................................                

حس کردم که دیگر آزادم .چون ستاره بی هیچ غروبم.  

 


دوستی گمشده...........

کاش در دهکده عشق فراوانی بود.توی بازار صداقت کمی ارزانی بود.کاش اگر گاه کمی لطف به هم می

کردیم مختصر بود ولی ساده و پنهانی بود.....کاش به حرمت دل های مسافر هر شب روی شفافترین

خاطره مهمانی بود..کاش به تشنگی پونه که پاسخ دادیم رنگ رفتار منو لحن تو انسانی بود.........چقدر

شعر نوشتیم برای باران غافل از آن دل دیوانه که بارانی بود .....

 

 

وای وای وای وای دوباره من شرمنده همتون شدم....دیر شد دیگه....امیدوارم که همون جمع

همیشگی باشن هنوز!!!از خاله یاد یگیرین که هیج کدومتونو تنها نذاشت!!!!!!!خوبه حد اقل یه ویلاگی

هست ..و یه دوستانی که درد این دل حقیرو بشنون.....از همتون مجددا ممنون.

واقعا بعضی وقتا هرچی فکر می کنم نمی تونم سر از کار این دنیای مبهم و مه آلود در بیاورم ؟؟؟....آخر

چرا عاشقان از روی عشق به خاطر غرور دروغ می گویند...نمی دانم دلیل این همه بی عشفی و بی

وفایی اطرافم نسبت به یکدیگر چیست؟؟؟؟؟؟آری دوستی کلمه بزرگی است به بزرگی دوستی های نادر

و کم یاب .....وازه دوست را این روز ها نمی توان یه هر کسی تعلق داد.به راستی که من این دوست را

در کجا می توانم بیابم؟؟؟چه زییا گفت سهراب:دوست را زیر باران باید جست....آری..شاید مشکل از

خود من است؟!شاید نمی توانم یا نمی خواهم که باور کنم که آسمان هم با زمین قهر است و

نمی خواهد قطرات بلورین عشق و دوستی نثار زمین کند...این زمین خشک و خاکی ...تشنه ی یک 

قطره ی عشق و دوستی.........

              چشم ها را باید شست      .        جور دیگر باید دبد

              چتر ها را باید یست            .       زیر باران باید رفت

             دوست را زیر باران باید جست.      عشق را زیر باران باید دید

             هر کجا هستم ..باشم         .       آسمان مال من است

             پنجره..فکر..هوا ........عشق....زمین مان من است.......

                                                                                                             تا بعد...        

 


بعد از ۶۵۷۴۵۳۶۵۷۴۳۰۰۶۸۵۷۴قرن سلام.........

خوبین همه؟؟؟؟؟خب چه خبر.....ای بابا چرا این جوری نگام می کنین؟؟؟؟...............................

به خدا خیلی شرمندم .غیبتم خیلی طولانی شد نه؟؟؟؟شما بزرگوارین ...شما عزیزین ...ببخشید

دیگه!!!بجاش امروز اومدم یه داستانی رو براتون بنویسم که شک ندارم که هیچ  جا نشنیدید آخه یه

بنده حقیری نوشته.......راجب همون مساله ای هست که همیشه گفتم....خلاصه امیدوارم که خوشتون

بیاد...

                                  .عشق بی پایان.

دو تا یار ...دو تا دوست و رفیق صمیمی...همدم و همراز.

۸ سال تمام در کنار هم به خوبی و خوشی زندگی کردند.تا این که آن روز لعنتی و شوم فرا رسید ...

باران و ترانه به گردش رفته بودند آن روز می توانست یکی از بهترین روزهای عمر آن دو باشد اما حیف

حیف که تقدیر برای این دو یک جور دیگه ورق خورده بود...

با آن تصادف لعنتی همه چیز به هم ریخت...نابود شد..دوستی...عشق...رفاقت و از همه مهم تر ترانه...

-باران

جانم...چیه ترانه جان.ای وای ...مگه دکتر بهت نگفت از رو ویلچرت بلند نشو...چرا ژوش نمیدی آخه گل

من؟!

بیا بشین می خوام باهات حرف بزنم.

بگو عزیزم ...سراپا گوشم!!!

 ببین باران الان ۸ سال تمام از اون روز می گذره و خودتم می دونی که از اون روز هم من هم تو شب و

روز نداریم.هم تو سختی کشیدی هم من .اما من دیگه طاقت ندارم ..باران من نابود شدم ..می

فهمی؟جون باران بس کن..ت..تو تو تمام سالهای دوستی و رفاقتمون خیلی برام زحمت کشیدی .تو

تونستی جای اون خواهری رو که همیشه حسرتشو می خوردم برام پر کنی تو خیلی حق به گردن من داری

-ترانه تورو خدا دیگه این حرفو نزن.من وظیفمو تو این سال ها انجام دادم همین.

تو خیلی خوبی خواهر گلم !اما من دیگه راضی به این همه آزار و اذیت تو نیستم.همینطور خودم.فکر

کردی الان من خودم خیلی حال و روز خوبی دارم؟.....آدمی که نه می تونه راه بره نه می تونه کار کنه و

فقط می تونه از صبح تا شب یه جا بشینه و بخوره و حرف بزنه و بخوابه به چه درد این روزگار می خوره؟

بس کن ترانه دیگه نمی خوام چیزی بشنوم ...

نه باران تو باید به من کمک کنی.

من هر کاری که از دستم بر بیاد میکنم تو فقط بگو.

و ترانه در حالی که با دستاش اشکاشو پاک می کرد با صدایی بغض آلود گفت:

م..من..منو...منو خلاص کن.

چی...چی گفتی؟؟زده به سرت یا دیوونه شدی؟؟؟وای خدای من....

تو مگه نمی گی خیلی حق به گردنت دارم؟؟

ن ...ننکنه می خوای بگی ...

آره...آره باران .بزرگترین محبتی که می تونی در حقم بکنی.اینجوری هم منو از این جهنم خلاص می

کنی هم خودتو.باران قسم به دوستی بی همتامون اگه کمکم نکنی خودم دست به کار میشم و...

خیلی فکر کرد .تمام حرفای ترانه مثل یه پتک هر لحظه میومد تو ذهنش اما باید یه جوری جبران میکرد...

دیگه نمی تونست رنج و سختی دوستش رفیقش خواهرشو ببینه از طرفی توانایی چنین کاری رو

نداشت .وای خدای من چه کار کنم ؟باران ...عشقم...وای امکان نداره....

حرفای اون روز ترانه به حد دیوونگی روش تاثیر گذاشته بود .....احساس عجیبی داشت انگار هیچ چیز

جز راحتی و آرامش دوستش براش مهم نبود .زمانی به خودش امد که ماشه اسلحه را کشیده بود....

-جناب قاضی من فقط دینم را به دوستم به یکی از فرشتگان خدا عطا کردم همین....

اما افسوس که هیچ کس نمی خواست بفهمد که این خولسته ترانه بوده و باران هم فقط دینش را به

دوستش عطا کرده بود همین.

-دوشیزه باران منفرد در روز ۲۴ مرداد به اعدام محکوم می شود.

۲۴ مرداد....درست همون روزی که اون حادثه لعنتی اتفاق افتاد و خدا باران رو از ترانه گرفت.انگار مرگ این

دو دوست هم با هم بود.

باران هنگام بالا رفتن از پله دار اشک شوق میریخت و خدا را شکر می کرد....

................................................................................................تا بعد یا علی...


تو از قبیله لیلی

                         من از قبیله مجنون  

                                                         تو از سپیده و نوری

                                                                                           من از شقایق پر خون 

تو از قبیله دریا

                           من از نژاد کویرم 

                                                            همیشه تشنه و غمگین

                                                                                                همیشه بی تو اسیرم

 تو از قبیله لیلی

                           من از قبیله مجنون

                                                        حدیث عشق منو تو

                                                                                               حدیث ابر بهاری

 به من چه رسد ای دوست

                                                    از این همه غم و زاری

                                                                                            تو از قبیله لبخند

 من از قبیله اندوه

                قضای فاصله صد اه                                              فضای فاصله صد کوه


سلام دوستان . خوبین؟؟؟

راستش ببخشید که یه مدت بی خبرتون گذاشتم.

میدونی!!!!!از وقتی که دیگه خاله اپ نمیکنه منم دیگه دست و دلم به نوشتنو وبلاگ نویسی نمیاد.

اما چیکارش میشه کرد دیگه!دله!بهونه همتونو میگرفت .منم دیگه دلم نیومد بیشتر از این منتظرش

بذارم!!!!!

امیدوارم که خالم هم زود تر بیادش.دلتون واسش تنگ نشده!!!

یه شعری رو امروز می خوام براتون بذارم که شگ ندارم خوشتون میاد.چون از غزلیات حافظ هست...

یا رب این شمع دلفروز ز کاشانه کیست            جان ما سوخت بپرسید که جانانه کیست

حالیا خانه برانداز که دل و دین من است            تا در آغوش که می خسبد و همخانه کیست

باده لعل لبش کز لب من دور مباد                     راح روح که و پیمان ده که پیمانه کیست

دولت صحبت آن شمع سعادت پرتو                  باز پرسید خدارا که به پروانه کیست

میدهد هرکسش افسونی و معلوم نشد          که دل نازک او مایل افسانه کیست

یا رب آن شاه وش ماه رخ زهره جبین             در یکتای که و گوهر یکدانه کیست

گفتم آه از دل دیوانه حافظ بی تو                  زیر لب خنده زنان گفت که دیوانه کیست

                                                                                                 تا بعد...

                                                                         یا علی...!!

                                               


بانوی موسیقی

سلام دوستای گلم . امروز اومدم این پست رو به مناسبت درگذشت عزیزی بنویسم که دوستش

داشتیم .اومدم که در گذشت این گوهر بی همتا و بی نظیر را که زمانی در این آب و خاک

زندگی می کرد و با اینجا انس داشت به همه ی شما خوبان تسلیت بگم . حال که من دارم می

نویسم دیگر در بین ما نیست ولی نام و افتخارش تا ابد روی نام ایران و ایرانی باقی خواهد ماند .

مهستی این بانوی هنرمند جامعه ی هنری را همه ی شما میشناسید و من که یکی از دوستداران و

علاقه مندان صدای زیبا و دلنشین و شخصیت دوست داشتنی اش بودم وظیفه ی خودم را

میدونستم که در گذشتش را به شما عزیزان به خصوص هنرمندان و دوستدارانش تسلیت عرض

کنم .قبلا هم یه سری شایعه سازان بیکار و بی ارزش خبر مرگ این هنرمند عزیز رو پخش

کرده بودند اما متاسفانه پس از مدت خیلی کوتاهی این شایعه به حقیقت پیوست و باعث ناراحتی

و غم هزاران ایرانی و دوستدارانش شد .   بیاین با شنیدن هر خبر ناگواری حد اقل قدر این

زندگی را بدانیم . هر چقدر بد اما راضی باشیم یه رضای خدا ! 


سهراب سپهری

من سازم.بندی اوازم .برگیرم بنوازم بر تارم زخمه

                                 لا می زن . راه فنا میزن.

من دودم . میپیچم میلغزم نابودم .

می سوزم میسوزم فانوس تمنایم . گل کن تو مرا و درا .

اینه شدم از روشن و از سایه بری بودم .دیو پری امد.

                          از دیو پری بودم . در بی خبری بودم .

قران بالای سرم .بالش من انجیل . بستر من تورات . زیر پوشم اوستا

میبینم خواب .

بودای در نیلوفر اب .

هر جا گلخای نیایش رست من چیدم . دسته گلی دارم .

                        محراب تو دور از دست . بالا .

              من در پست .

خوشبو سخنم . نی؟باد (بیا) می بردم .بی توشه شدم در کوه(کجا)گل چیدم گل خوردم؟

در رگها همهمه ای دارم . از چشمه ی خود ابم زن ابم زن.

            و به من یک قطره گوارا کن .شورم را زیبا کن .

باد انگیز درهای سخن بشکن .جای پای صدا می روب .

هم دود چرا می بر؟هم موج (من)و(ما)و(شما) می بر .

ز شبنم تا لاله ی بی رنگی پل بنشان . زین رویا در چشمم گل بنشان . گل بنشان...


انسان زاییده ی افکار خویش است

 .........................   

فردا همان خواهد شد که امروز اندیشیده است...


سال نو مبارک

یا مقلب القلوب الابصار                                

یا مدبر اللیل النهار

یا محول الحول والاحوال 

                                حول حالنا الی احسن الحال 

دوستان سلام !خوبین؟سال نو مبارک!!!

ایشالا هر روزتون نوروز باشه !چه خبرا ؟ میبینم که خیلی بی وفا شدینا!ولی عیب نداره من که همیشه یادتونم .همینبسه!!!! 

خب بگذریم  ...ایشالا تو سال جدید به هر ارزویی که از خدا خواستین برسین .راستی خونه تکونیهاتونو کردین؟(قابل توجه خانوما!!!)خونه تکونی های دلتونو چی؟(قابل توجه هر دو)

بیاین از این سال جدیدی که خدا بهمون داده  نهایت استفاده رو ببریم که خدایی نکرده یه روز نیاد که بشینیم حسرت این روزا رو بخوریم ... اول از همه باید روحمونو از هر چی الودگی هست پاک کنیم یعنی بیایم کارای بدی رو که تا الان انجام دادیمو جبران کنیم ... اگر با کسی قهر هستی اشتی کنی یا اینکه اگر دل کسی رو شکستی برو و ازش حلالیت بخواه که بهترین فرصته پس باید محکم بگیریش که در نره که اگه در رفت دیگه جبرانش یه کمی مشکله!!!!

                                                          

 

قوربون همتون که انقدر گلین !!!

حرفای من فراموش نشه ها!!!!؟

گل باشین اما عمرتون مثل گل نباشه !

ایشالا سال خوبی رو داشته باشین!                                           تا بعد...


در نگاه

         آنان که پرواز را نمی فهمند

     هر چه اوج بگیری

                                         کوچکتر خواهی شد ...

                                                                               شکسپیر            

 

 


با اینا زمستونو سر میکنم

                         

             زنده یاد فرهاد

بوی عيدی، بوی توپ، بوی كاغذرنگی،
بوی تند ماهی‌دودی وسط سفره‌ی نو،
بوی یاس جانماز ترمه‌ی مادربزرگ،
با اينا زمستونو سر می‌کنم،
با اينا خسته‌گی‌مو در می‌کنم!
شادی شکستن قلک پول،
وحشت کم شدن سکه‌ی عیدی از شمردن زیاد،
بوی اسکناس تانخورده‌ی لای کتاب،
با اينا زمستونو سر می‌کنم،
با اينا خسته‌گی‌مو در می‌کنم!
فکر قاشق زدن یه دختر چادرسيا،
شوق یک خيز بلند از روی بته‌های نور،
برق کفش جف‌شده تو گنجه‌ها،
با اينا زمستونو سر می‌کنم،
با اينا خسته‌گی‌مو در می‌کنم!
عشق یک ستاره ساختن با دولک،
ترس ناتموم گذاشتن جریمه‌های عید مدرسه،
بوی گل محمدی كه خشک شده لای کتاب،
با اينا زمستونو سر می‌کنم،
با اينا خسته‌گی‌مو در می‌کنم!
بوی باغ‌چه، بوی حوض، عطر خوب نذری،

شب جمعه پی فانوس توی كوچه گم شدن،
توی جوی لاجوردی هوس یه آب‌تنی،
با اينا زمستونو سر می‌کنم،
با اينا خسته‌گی‌مو در می‌کنم!

 

 


یاد آوری!!!!!

سلام دوستان خوبین؟ حال ؟ احوال؟میبینم که همتون یکی یکی کرکره ی وبلاگتون رو دارین

میکشین پایینا!!!

البته حق دارین . چون هر شروعی یه پایانی هم داره . راستش امروز اومدم بهتون بگم که دوست دارم

وبلاگم رو جوری پر کنم که بدرد بخور باشه و چیزی باشه که شما دوستان دوست داشته باشین . نه این

که طبق میل خودم پرش کنم . البته این جمله ی ( پرش کنم ) فکر نکنم که مناسب باشه بهتره بگم

مطالبی که توش میذارم مورد توجه همه ی شما دوستان قرار بگیره . پس لطفا در قسمت نظرات 

چیزهایی رو که دوست دارین تو وبلاگ قرار بدم بگید تا من هم بتونم وبلاگم رو طبق میل شما جلو

ببرم و اینطوری هم شما راضی هستین هم من !

پس لطفا این پیام منو جدی بگیرین!!!!!!!!!

پس تا بعد و یه اپ مورد پسند ...

یا علی ( به قول خاله )                      


عید ولایت و امامت بر همهگی شما عزیزان مبارک!!!!!!!!!!

راه ما از شما جدا شده است                                 کرک و وارونه پر بها شده است

از جراحت پریم یا مولا                                            خون دل می خوریم یا مولا

چه قسمها که نابجا خوردیم                                    و ندیدیم از کجا خوردیم

عشقها عشقهای پوشالی                                     وعده ها وعده های تو خالی

ناله ساز را نمی فهمیم                                          شور اواز را نمی فهمیم

انکه پایش به جبهه جا مانده است                            چند سالییست بی عصا مانده است

از پسانداز چند ساله فقط                                        در کفش چند پینه جا مانده است

در همین شهر در میان ما                                        یک نفر در معاش وا مانده است

چقدر راه تا خدا مانده است                                      چقدر راه تا خدا مانده است

                        

                     

                      یا علی گفتیم و عشق اغاز شد...

                     عید امامت و ولایت بر تمام پیروانش مبارک باد


Weblog Themes By Pichak

درباره وبلاگ


من سوریا متولد ماه دی اهل شیراز عاشق فصل سرد زمستان هستم و آبی رنگه دلم ...

پیچک